గంగా తాండవం

ఉరికింది ఉరికింది ఆకాశగంగ,
హరుడు హరించమని అడుగంగ,
అడుగులో అడుగై నేలంతా మడుగై,
పాపం పుణ్యం అన్నీ మరిచి,
పిన్నలు పెద్దలు భేధం విడిచి,
నింగినుండి నేలకు జారి, ఆ రెండింటిని ఏకం చేస్తూ,
శివుడే నేల చేరి నాట్యమాడేనా అనేట్టుగా,
ఆ హరునే హరిస్తుందేమో అనేంతగా,
ఉరికింది ఉరికింది ఆకాశగంగ.

గంగమ్మను ఇన్నాళ్ళు మోసిన శివయ్య, ఇక చాలనుకుని,
ఇంతమందిని పొట్టనపెట్టుకోమని ఆఙాపించావా?
నీ ఆఙ లేనిదే చీమైనా చలించదు కదా,
నిన్ను చూడ వచ్చినవారిని నీలో చేర్చుకున్నవా?
అందుకే అందర్నీ ముంచిన ఆ హిమగంగ,
నిన్ను తాకే ధైర్యం చేయలేదుగా,
ఆఙా నీదీ,ఆది అంతం నీదీ,ఐక్యం అయ్యే శివ తాండవం నీది!!


-- మీ సాయి కార్తీక్

ఓ స్త్రీ నీకు పాదాభివందనం

 













ఓ స్త్రీ నీకు పాదాభివందనం,
అమ్మవై అందరికి జన్మవైనావు,
చెల్లివై అందరికి చేరువౌతావు,
భార్యవై అనుభందానికి దారివైనావు.
 
నీ ఓర్పు కలగలిపితే భూమి అవుతుంది,
నిన్ను ఙ్నానం అర్ధిస్తే శారదవే అవవా?
నీ కోపం చూడాలంటే కాళీరూపమే కాదా?
నీ ఐశ్వర్యం కలిగితే లక్ష్మివే అవవా?



కానీ,

జన్మనిచ్చి నీవు రొమ్ము పాలిస్తే,
రొమ్ము జుర్రి మేము గుండెనే తంతాము.

తోబుట్టువై నీవు తోడునవుదామనుకుంటే,
తోడేల్లలా మేము తోలువలుస్తాము.

చెలివై నీవు చెంతనచేరతావు,
మాటలతో నిన్ను చిత్రహింస పెడతాము.

ప్రేయసి లా మారి ప్రేమంతా కురిపిస్తే,
కామంతో నిన్ను కుళ్ళబొడుస్తాము.


మాది,
పురుషహంకారం - మాట వినం ఇది హూంకరం,
ఉన్మాదం - స్త్రీని లోబరుచుకోవడం వినోదం,
పైశాచికం - ఏమాత్రం జాలి లేని అరాచకం,
మాది మగజాతి, (ఆడ)మానవత్వం లేని మ్రుగజాతి!!



-- మీ సాయి కార్తీక్
 

??? ఏమో ???

ఏమో?


ఏమో? సమాధానం లేని ప్రశ్నలకు సమాధానం,
ఏమో? సమాధానం చెప్పలేని ప్రశ్నలకు సమాధానం,
ఏమో? ప్రశ్నలే మనసునిండా ఉంటే వచ్చే సమాధానం,
ఏమో? ప్రశ్నలే సమాధానం అయినప్పుడు చెప్పే సమాధానం,

అర్థంకాలేదా పై నాలుగు వాక్యాలు, ఏమో?
అర్థమైనా ఒప్పుకోలేనివా ఆ నాలుగు వాక్యాలు, ఏమో?
అర్థంలేనివి అనైనా కొట్టిపారేస్తావా పోనీ, ఏమో?
అర్థంవెతికే ప్రయత్నం చేస్తావా పోనీ, ఏమో?

ఏమో? ఏమో? ఏమో? ఏమో?

రంగుల ప్రపంచం మాత్రమే కోరుకునే ఓ మనసా,
కలలేకంటూ, హరివిల్లే ఇల్లు అవ్వాలనేది నీ ఆశ,
వాస్తావాల వాసన చూసేసరికి, అవాక్కయ్యవా?
వర్షం పడ్డ కాసేపే ఉంటుందన్నది మర్చిపోయావా?    

ఆలోచించే నీ మెదడుకు అన్నీ తెలుసు,
కాస్తకిందకి చేర వెయ్యి నీ మనసుకూ..
జరిగేది తెలుసూ, జరగనిది తెలుసూ,
తెలిసీ తెలియక కాదు, ఒప్పుకోలేవని కూడా తెలుసూ,

అలా ఒప్పుకోలేక చెప్పే నీ సమాధానం, ఏమో?

సమాధానం ఆశించడం తప్పా? ఏమో?
సమాధానం మనసుకి నచ్చకపోవడం తప్పా? ఏమో?
ఏన్నాళ్ళు ఇలా ఓ మనసా, కుదురుకో, మేలుకో,
వాస్తవాలు గ్రహించు, నీ మెదడు మాట విను..


-- మీ సాయి కార్తీక్

నిను చేరనే ధరి చేరనే మాటేందుకే ప్రేమ..

నిను చేరనే ధరి చేరనే మాటేందుకే ప్రేమ.. 

నిను వీడనే విడిపోననే అన్నావుగా మొన్న 

కడలంత ప్రేమ గుండెల్లో దాచానుగా .... కరిగించలేని మనసునే కదిలించగా ...

ఉన్నానని ఉంటానని కలలెందుకే??!!! కనీరేగా ఆ కనులలో తేలవరగా ......


-- Pavan Kumar

A Colorful page in life

ప్రాణంలోని ప్రాణమా, మౌనంలోని సరాగమా,
నా గుండె గుడి లో దీపం నువ్వు,గుండెసడి తాళం నువ్వు,
చిన్నపిల్లలా ముద్దులొలికే మాటలు నీవి ,విని తరించే భాగ్యం నాది.
వెన్నెల దారుల వేయి కాంతులు, నువ్వు నవ్వితే వెల వెలబోవా!!

నువ్వు తాకిన పూవనం, పులకించేను తోటంతా యవ్వనం,
ఆ పూలదారిలో మనం నడిచే క్షణం, జీవన మధురక్షణం,
నింగి నుంచి తారను తెంచనా? చందమామని చెక్కిలికి రాయనా?
ఆ చుక్కల్లో చిక్కి నవ్వుతావేమో, రాలిపోయేను పాపం నక్షత్రాలు!!

సాగాలి మనం నడకలో నడకై, జీవన తరంగమై,
జన్మంతా నాతో ఉంటావా? నీలో నేనున్నట్టు గా,
మనసులో నన్ను నింపుకుంటావా? నాలో నువ్వున్నట్టు గా,
జగమంతా మనమే ఉందాం జనమెవ్వరు లేనట్టుగా!!


-- మీ సాయి కార్తీక్

దేవుడు చేసిన మనుషులు

దేవుడు చేసిన మనుషులు అంటారు, దేవుడు చేతుల్లోని పావులు అంటారు,
అన్నింటికీ నింద ఆ దేవుడిమీదే, మనుషుల భాధల భారం వాడిదే పాపం,
ఉన్నాడా నీ ఆ దేవుడు, ఉంటే వింటాడా నీ మోర,
కన్నాడా ఏనాడైనా నీ రొద, చుశాడా నీ కళ్ళలో వ్యధ.

ఉన్నాడని వాదించేంతా గొప్పోడిని కాదు నేను,
లేడంటూ నిందించే మనిషిని కాదు నేను,
ఉన్నాడో లేదో అని అనుమానించే స్థాయిలోను లేను నేను,
కానీ, ఉన్నాడని నమ్మేవాళ్ళకి ధైర్యం ఆ పైవాడు,
లేదని నిందించేటోల్లకి ఏమీ చెయ్యలేని వాడు.

నమ్మడం నమ్మక పోవడం నీ ఇష్టం,
మొత్తం దేవుడే అని వదిలేస్తే నీకే కష్టం,
నిన్ను నువ్వు నమ్ముకోడం నీ అద్రుష్టం,
అలా నమ్మి ముందుకు సాగడం మహోత్క్రుష్టం.

గాలిని చుశావా కళ్ళతో ? లేదని శ్వాశ ఆపగలవా?
కాలాన్ని ఆపగలవా చేతితో? చేతికి గడియారం ఉందికదా అని!!
కళ్ళుమూసుకుంటే కనుమరుగవుతాడా  మండే సూరీడు?

దేవుడు ఓ నమ్మకం, మనిషి ఓ నిజం,
నిజాన్ని నమ్ము, నువ్వు నమ్మింది నిజంచెయ్యి,
నిజమైన నమ్మకం నీమీద నీకుంటే, దేవుడు కుడా నిజమౌతాడు.


-- మీ సాయి కార్తీక్

లక్ష్యసాధన - గమ్యఛేదన

రమ్మన్నా రాదు నిన్నటి నీ కల, తాకి వెళ్ళిన గాలి తరగలా,
నిద్రపోయిన నువ్వు కాదన్న మాత్రాన నిన్నటి నీ లోపం పోతుందా,
మేల్కొంటే ముందడుగు వేస్తావు లోకం నివ్వెరపోయి నిన్ను చూసేట్టు,
వెయ్యాలి చేతల్తో చాటింపు చెవులూరే జయజయధ్వానాలకై.

నిండుగా సాగిపోయే మేఘం వర్షించక మానదు, నీ కష్టం ఫలించక మానదు,
ఏ కొమ్మైనా కాయ ఇవ్వను పొమ్మంటుందా,వెన్నెల నే విరబూయను వెళ్ళిపోమంటుందా,
నీటి బొట్టు నేను నడవలేనని నిలుచుంటుందా,తిరగలేనని భూమి ఆగిందా,
ఆగదు ఏ నిమిషము ఏ లోకం ఆగితే సాగదు మానవ ప్రయాణము.

విజయం వరించక వెళ్ళగలదా, ఓటమి వదలివెళ్ళక వెనకుంటుందా,
నీ ప్రయత్నం, నీ కష్టం, నీ ఓరిమి, నీ తపన,
నువ్వు వదలనంత కాలం , నీ అడుగే తొలి అడుగు, మలి అడుగే ముందదుగు.

చేరగలనా గమ్యం అనే చిన్న అనుమనం, చిన్న తీరం కుడా దాటనివ్వదు,
ఓటమి అనే ఊహ కుడా చివరికి ఊహకందని ఓటమి అవుతుంది,
అందదనే ఆలోచన కూడా, కలవని రైలు పట్టాల్లా కలుసుకోలెవు.

నిప్పుల కొలిమిని చూడందే బంగారం మెరిసిందా?
కాలికింద నలగందే ఏ మట్టైనా చల్లని చలివేంద్రమయ్యిందా?
శిల్పి ఉలి రుచి చూడందే శిలకి రూపం వచ్చిందా?

ఒక్కో ఓటమి మెట్టు ఎక్కుతూ విజయ శిఖరం చేరు,
నిన్నటి నీ కలని సాకారం చేస్తూ నింగిని చేరు,
నీ కల నువ్వు, నీ బలం నువ్వు, నీ విజయం నువ్వు!!


-- మీ సాయి కార్తీక్

శ్రీ వేంకటేశుని వైభవం

శ్రీ వేంకటేశుని వైభవం చూతము రారండి,
శ్రీనివాసుని పాదాభివందనం చేతము రండి.
నిత్యకల్యాణ నిజశోభ నెలవంకకైనా కలదా,
ఆ వేవేల రతనాల కాంతి మన స్వామిదే అవదా.

ఏంతో ఎత్తునున్న ఆ ఏడుకొండలవాడు,
జనులందరికి అండగా కొండపై నిలుచున్నాడు.
గోవర్థనమెత్తిన గోవర్ధనుడు ఈ గోవిందుడు,
ఉడత భక్తిని మెచ్చిన రాముడు ఈ రమణుడు.

కలిగించు నీపై భక్తి మా హ్రుదయాలలో,
కురిపించు నీ కరుణ మా లోగిళ్ళలో.
నిన్ను చేరాలనే తలుపు కలిగించు మా మనసులో,
చెర్చుకో నీ పాదాల చెంత హరి పాదరేణువులలో.

అహో ఆ శ్రీ వేంకటేశుని వైభవం,
చాలవు ఈ రెండు కళ్ళు,చాలదు నూరెళ్ళ ఈ జన్మ.
ఆహా ఆ కళ్యాణరాముని కరుణ,
పొందాలి అందరు ప్రతి జన్మలో, జన్మాంతరాలు ఇక లేకుండా.

-- మీ సాయి కార్తీక్

"Bachelor భాధలు "

బ్రమ్హచారి భాధలు భగవంతుడికి కూడా అర్థం కావు,

అర్థరహిత అభ్యంతరాలతో ఇల్లు ఇవ్వడంతో మొదలై,

అనుమానాల అవమానాల చూపులు వెంటాదే బాకులౌతయి ,

కొంపతీసి Software అన్నావో రెట్టింపైయ్యే Rent ల తో,

అడ్డంగా దోచేసే Advance లు ఛీ ఏందుకీ జీవితం అనిపిస్తాయి.



కష్టపడి నష్టపోయి ఇల్లు అద్దెకు దిగాక మొదలౌతుంది మరోచరిత్ర,

శుభ్రం కిలోమీటరు దూరంలో, అశుభ్రాన్ని అంటిపెట్టుకుని జీవిస్తారు,

ఉతకని బట్టల గుట్టలు, రోజూ పూసే Scent లు, కట్టని కరెంటు Bill లు,

ఎప్పుడొస్తాయో తెలియని నీళ్ళు, మరిగిపోయాక గుర్తుకువచ్చే పాలు,

గుడిముందుకన్నా ఎక్కువగా గందరగోళంగా గంపెడు చెప్పులు.



ఎవడూ కడగక వదిలేసి విసిరేసి అనాథలై ఎదురుచూసే అంట్లు,

పోనీ కష్టపడదామంటే శుభ్రం చేద్దామంటే ఒంగని ఒళ్ళు,

వారం మొత్తం దొబ్బిచుకోని, రెండ్రోజులు పడుకుందామంటే, పనా?

నువ్వంటే నువ్వని ఒకరికొకరు జాలిగా చుసే బేలచుపుల మధ్య Sunday సమాప్తం,

Monday మళ్ళీ మొదలు వారం తో వైరం, సాగే జీవన ప్రయాణం, బ్రమ్హచారి బతుకు దుర్భరం.


-- మీ సాయి కార్తీక్

"మానవ వలయాలు"

మానవ సంభంధాలు విష వలయాలు,
నీటి బుడగ అంటారు కాని జీవితపు అంతాలు అవి,
ఎక్కడో  వర్షించే మేఘం ఓ నీటి బిందువైతే,
వేల బిందువుల కలయిక ఓ నీటి ప్రవాహమై ముంచెత్తుతుంది.

ఓ ఎడారిలోని ఇసుకరేణువు నీవై ఈ ప్రపంచంలో అడుగిడి,
అనంత రేణువుల్లో అర్థంకాని అంతుబట్టని ఓరాయివిమాత్రమే,
నీ ప్రక్కనున్న ఇసుక రాళ్ళతో పోల్చుకోని తేడాతెలియక తికమక పడతావు,
ఏముంది తేడా, నీలాంటి మరో రాయితో కలిసిన జీవనయానం నీది.

ఆది అంతం లేని ఈ ప్రపంచ పోకడలో పొంతన లేని కోరికలతో,
తీరని ఆశలతో తీర్చలేని భాధలు తనివితీరా అనుభవిస్తూ,
కర్మ అని సర్దుకుని కాసేపు, విధిని వెక్కిరించి కాసేపు, నీ తప్పేంలేదని నవ్వుకుంటావు,
అద్దంలో కనపడేది నీ మొహమే, కాదా? నీ పరిస్థితికి అద్దం నీ మొహమే, కాదా?

అన్నింటికి భాద్యుడివి నువ్వు నీలాంటి నీవాళ్ళు,
నువ్వు నీవాళ్ళు ఏర్పరుచుకున్న విషవలయాలు,
అవే మానవ వలయాలు, ఆశల విలయాలు, ఆగని ప్రళయాలు!!


-- మీ సాయి కార్తీక్

రాధాక్రిష్ణం - సుమనోహరం

నింగి చేరిన నిశీధిని తడిమిన నెలవంక,

నలుకచెందిన కన్నులతో నింగి చూస్తున్న,రాధమ్మ,

తడిసిన చూపులు తన రాజుని మసకబారుస్తాయేమోని,

తుడిచినంతనే మళ్ళీ తలపులతో నింపుకుని తలవంచిన,రాధమ్మ,

రేరాజులో తన రాజు మోముని, రాతిరిలో ఆ నల్లనయ్యని చూస్తూ,

ద్వారం దగ్గర దాక్కోని దొంగలా మెల్లగా వస్తున్న, క్రిష్ణయ్య,

పసిగట్టి పలుకకుండా పొన్న చెట్టు నీడన కూచుంది, రాధ.

ఐమూలగా కన్నయ్య తనదాకా వచ్చేవరకు వేచిచుస్తూ,

వచ్చిన వెంటనే ఓ పూవులా ఆ పద్మనాభుని పాదం చేరి,

మెల్లగా ఎత్తుకుని హత్తుకున్న హరి హ్రుదయం చేరి,

నల్లని రాతిరిలో, చలువైన చందమామ కింద, చుక్కల చాటున,

ఆరధ్యంతో ఆ రాధ, తన్మయత్వంలో తన తనువుని మర్చిపోయి,

నల్లనయ్య ఒడిలో చేరిన ఆ ద్రుశ్య కావ్యం,

అనంతాత్ముడైన ఆ అతిరథుని ఆలింగన ద్రుశ్యం,

అద్భుతం అత్యత్భుతం అనంతాత్భుతం...

-- మీ సాయి కార్తీక్
------------------------------------------------------------------------------------------

Life, An Accident and Death

చావు పుట్టుకలు తలరాతలు ఏ రాత ఎంతో ఎవరికెరుక,
గీతగీసిన బ్రమ్హయ్యకీ తెలియదు ఆ గీత బారెంతో,
జంగమయ్యకు తెలుసు ఎన్ని రోజులో ఎన్ని మెతుకులో,
జారిపడ్డ నుదుటి బొట్టు ఏ తోబుట్టుకు కన్నీరిచ్చేనో,
తెగిపడ్డ తాళికెరుక మెడకు చుట్టుకున్న మోజెంతో,
నేల తాకిన కన్నీటికెరుక చెదిరిన కల కథ ఎంతో,


చావు పుట్టుకలు కావు చేరాతలు, మార్చి రాసి మాయచేయుటకు,
ఏ దూరమో ఏ తీరమో ఏన్నడూ కలవని ఓ ఎండమావో,
ఈరోజిలా నిన్నింతగా నమిలి నలిపే నీ నుదుటి రాత,
విధివంచన వ్యధపెంచిన వేళ,వెక్కి ఎడ్చిన భాధ తీరునా?
అంతా అంతమే, జీవితాంతమే, అని తెలిసి అలిసిన మనసా,


మిగిలేది బూడిదని భూమిలో చేరునని భోరున ఏడవమన్న, ఆ రాత,
చావు పుట్టుకలు తలరాత, ఏ రాత ఎంతో కొలవకు, కొలిచి కుమలకు....

 -- మీ సాయి కార్తీక్

శుభోదయం

నీటిబొట్టు నిర్మాణమైన నీ జీవితం, జీవన ధారకాగా
అణువణువు తనువైతే, పరమాణువు లో భాగమైతే,
తెలియని తెలవారు రవి తపనంతా నీ తనివి తట్టగా,
అనందపు అంచున సుర్యోదయపు మంచున, నిను లేపిన ఆ రవికిరణం,
ఓ కొత్త ఆశల తుంపర, తిమ్మిరిలనువంచి,రే నిద్రను తుంచి,
నీలాల నింగినుంచి నీ కలల కొంగులోకి ఒదిగి,మాయమౌతున్న చందమామ లా,
కోకిలగానం  అమ్రుతం మిగిల్చినట్టుగా,ఆ వెన్నెల తీపిని  పంచి పెంచగా,
సుప్రభాత సరాగాలు, సందెకాలపు సుగంధాలు, చిన్నగా నిను కదిపి,
నాన్న అరుపుల మాటున, అమ్మ జడుపుల మాటున, తప్పక తెరిచిన ఆ కన్నులు,
Einstein సూత్రాలననుసరించి, తెరుచుకున్నంత వేగంగా తిరిగి మూసుకుపోతున్నాయి ఆ రెప్పలు ,
అన్ని వైపులనుండి ముంచెత్తిన సునామీలా, ఆ రోజంతా గిర్రున గుర్తొచ్చి,
తప్పక తిప్పలు పడుతూ  లేచి, అబ్బా అధ్భుతుమైన ఆ రవి-చంద్రుల ఉదయ సంధిని చూసి,
ఆ ఆనంద ద్రుశ్యస్వాంతనలో , ఈ ఉదయం , ప్రతి ఉదయం , జీవన ప్రయాణం మొదలు పెడుతూ...

.....ఓ జీవిత నావికుడు

-- మీ సాయి కార్తీక్

"అమ్మ"

పాదుపెట్టకున్నా పూవిచ్చేను ప్రతి పూ మొక్క చిగురాకు నుండి చివరాకు వరకు,
నీరివకున్నా నీ కడుపునింపేను ఓ చేపముక్క అనంత సాగరాలలోంచి వచ్చి,
పెరటంతటి లోని ఓ ఇంటి చెట్టు పండ్లిచ్చేను నీకు చివరికొమ్మ ఎండేంత వరకు,
ఏమివ్వకున్న జన్మనిచ్చేను 'అమ్మ' అమ్రుతమైన తన స్థన్యంతో నీ కడుపునింపి,


ఏమిచ్చి కొలవాలి ఆ మాత్రుమూర్తిని, ఆనందాల తోటలోని అందాల పూలతోనా?
ఏ జన్మలో తీర్చాలి ఈ తల్లి రుణం, ఆన్ని జన్మలలలో ఆమె కడుపున పుట్టా?
ఏ హిమాలయాల చల్లదనం తో పోల్చెము నీ చల్లని చూపులను, తరగని నీప్రేమతోనా? 
'అమ్మా ' , రానివ్వము నీ కంట చెమ్మ , వ్రుథాకానివ్వము నీ ప్రేమామ్రుతం ఏ జన్మ....


-- మీ సాయి కార్తీక్

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

paadu pettakunnaa poovichchenu prati poo mokka chiguraaku nundi chivaraaku varaku,
neerivakunnaa nee kadupunimpenu O chepamukka ananta saagaraalalOnchi vachchi,
pertantati loni O inti chetu pandlichchrnu neeku chivarikomma endenta varaku,
Emivvakunna janmanichchenu 'amma' amrutamaina tane sthanyamto nee kadupunimpi,

Emichchi kolavaali aa maatrumoortini, aanandaala totaloni andaala poolatonaa?
E janmalO teerchaali ee talli runam, anni janmalalalo aame kadupunaa puttaa?
E himaalayaala challadanam to polchemu nee challani chupulanu, taragani nee prema tonaa? 
'ammaa' , raanivvamu nee kanta chemma , vruthaa kaanivvamu nee premaamrutam ee janma....

జవాబు లేని ప్రశ్న?

చీకటికీ వెలుగుకీ మధ్య సన్నని చితి మంట సూరీడు,

ఉదయపు కిరణాలు చీల్చి రొజుకి స్వాగతం పలుకుతాయి,

వెన్నెల కాంతుల చల్లని తిమ్మిరిలు తలనుంచి వీడతాయి,

తెల్లని పాలలా చంద్రుని చెక్కిలిని ముద్దాడిన వెన్నెల కనుమరుగవుతుంది.

చావుకి బ్రతుకుకి, జన్మకి జన్మకి మధ్యన సన్నని మంట చితి,

చితికి ముందు చిగురాకులాగా రాలిన నీ శరీరం ఏం చెసింది,

ప్రపంచపు వేలకోట్ల జీవరాశి లో ఒకటి గా ఉందా, లేక,

ప్రపంచాన్ని నిర్ధెశించే జీవితం అయ్యిందా,

ప్రతి పని ప్రతి మాటా ఎక్కడ నిన్ను ఆనందపరిచింది,

అదే పని అదే మాట ఎవరిని బాధపెట్టింది,

అశరీరమైన నీ ఆత్మ ఈ శరీరాన్ని వీడీపోవలసిందేగా,

ఆశల తీరమైన నీ జన్మ ఈ శరీరాన్ని వదలలేకపోయిందేగ ?

అన్నింటికి అంతం మంట , అన్నింటికి ఆరంభం మంట,

చితి లో అంతమయిన నీ జన్మ, ఆ చితి తరువాత ఇంకో చోట మొదలవుతుంది,

ఈ జన్మ జన్మల పరంపర ల మధ్య ఏం సాధించావ్ ? ఏం కోల్పోయావ్ ?

సమాధానం లేని ప్రశ్న అడిగానా, సమధిలోనే జవాబు దొరికేనా,

ఏమో ??

జీవితపు చివరంచున పెర్చే చితి లోపు సమాధానం దొరకాలని ఆశిస్తూ.....

By,

Sai Karthik